10 K Korany-CZĘŚĆ DRUGA-NIEMCY OD X DO KOŃCA

„10 K. Korany!
CZĘŚĆ DRUGA
NIEMCY OD X DO KOŃCA XV WIEKU
1. RYS HISTORYCZNY
Po ostatecznym rozpadnięciu się monarchii frankońskiej z końcem IX wieku część wschodnia przybrała nazwę Regnum Theutonicum (państwo niemieckie). W roku 962 jego władca Otton I uzyskał rzymską koronę cesarską. Wskrzeszenie uniwersalistycznych tradycji Imperium Rzymskiego i walka o podporządkowanie monarsze całego świata chrześcijańskiego stały się jedną z przyczyn konfliktu między cesarstwem a papiestwem, zakończonego zwycięstwem Kościoła. Uzasadnione względami politycznymi i ekonomicznymi dążenie cesarzy do utrzymania panowania nad Włochami (tzw. polityka włoska) zmuszało ich do szeregu ustępstw na rzecz niemieckich panów terytorialnych w postaci przywilejów, które stały się podstawą rozwoju władztw terytorialnych i przyczyniły się do trwałego rozbicia politycznego Niemiec. Najważniejszym z przywilejów tego okresu była Złota Bulla z 1356 r., przyznająca szczególne uprawnienia zwierzchnicze książętomelektorom.
2. ŹRÓDŁA PRAWA
Rozbicie gospodarcze kraju spowodowało, że inie rozwinęło się jednolite prawo dla całego państwa. Rozbicie to sprzyjało natomiast w dużym stopniu powstaniu w poszczególnych terytoriach odrębnych praw, które opierały się na dawnych prawach szczepowych (np. prawie frankońskim, saskim, bawarskim). Jednocześnie z kształtowaniem się rynków lokalnych zaczęła zanikać dawna osobowość prawa, ustępując miejsca zasadzie terytorialności prawa.“(15)