Pernambuco miasto portowe

„Pernambuco miasto portowe w Brazylii; Brazylia jest jednym z największych producentów bawełny na świecie.
ttpływała aż do ziemi i tworzyła tam małe jeziorka, skąd tubylcy zbierali ją na swoje potrzeby. Dalej widać było drzewa cytrynowe, dzikie granatowce i wiele innych rodzajów drzew, świadczących o bujnej płodności tego płaskowyżu Afryki Środkowej. W niektórych miejscach puszcza tchnęła delikatnym zapachem wanilii.
Chociaż był to okres suszy i tylko niekiedy gwałtowne deszcze zmywały te żyzne okolice, zieleń roślin, drzew i krzewów była mocna i żywa. Jest to pora roku niebezpieczna dla zdrowia. Ale zgodnie z obserwacjami Livingstonea człowiek cierpiący na febrę pozbywa się jej szybko, opuściwszy sprzyjający chorobie teren. Dick Sand znał ten pogląd sławnego podróżnika i nie tracił nadziei, że potwierdzi się on również w wypadku Jacka. Podzielił się swoim przekonaniem z panią Weldon. Przedtem stwierdził, że spodziewany kolejny atak gorączki nie nastąpił i że chłopiec spokojnie spoczywa w ramionach Herkulesa.
Oddziałek posuwał się szybko naprzód, zachowując wszystkie środki ostrożności. Niekiedy wędrowcy natrafiali na świeże ślady ludzi lub zwierząt. Wśród połamanych czy zmiażdżonych gałęzi i krzewów tworzyły się wówczas wąskie ścieżki, umożliwiające marsz równym krokiem. Jednakże ku wielkiemu niezadowoleniu Dicka na drodze podróżników stawały liczne przeszkody, które trzeba było pokonywać z wielkim nakładem sił i czasu. Tu i tam zwisały liany, które trafnie można było porównać ze splątanymi linami okrętowymi lub z pędami winnej latorośli, porośniętej długimi kolcami. Były to owe roślinne węże, długie na pięćdziesiąt czy sześćdziesiąt stóp, gotowe w każdej chwili ukąsić przechodnia swoim ostrym żądłem. Murzyni wycinali je z rozmachem siekierami, lecz dokoła pojawiały się wciąż nowe liany i wiły się od stóp aż do wierzchołków wysokich drzew.“(13)